Vitalik Buterin mapuje postęp sztucznej inteligencji w trzech falach i poddaje w wątpliwość, czy studia magisterskie (LLM) mogą uchwycić wszystkie ludzkie możliwości
W skrócie
Vitalik Buterin mapuje trzy fale wzrostu możliwości sztucznej inteligencji, defiuważa sztuczną inteligencję ogólną za inteligencję podtrzymującą cywilizację i opowiada się za spowolnieniem tego procesu poprzez integrację człowieka z maszyną.
Współzałożyciel Ethereum, Vitalik Buterin, opublikował esej przedstawiający ramy oceny rozwoju możliwości sztucznej inteligencji w trzech falach historycznych. Pierwsza fala, rewolucja przemysłowa, dała maszynom możliwość produkcji na dużą skalę i powtarzalnych działań fizycznych.
Drugi, defiPotrzebne kalkulatory i komputery umożliwiły wykonywanie zadań umysłowych, rządzonych precyzyjnymi regułami logicznymi. Trzecia i obecna fala, duże modele językowe, nabywają możliwości poprzez trenowanie na ogromnych zbiorach danych, a nie poprzez jawne programowanie, rozszerzając się na dziedziny takie jak autonomiczna jazda.
Pomimo tych postępów, Buterin zauważa, że znaczna część ludzkich możliwości pozostaje poza zasięgiem maszyn. Kluczowe pytanie brzmi, czy duże modele językowe, wzbogacone o przyszłe udoskonalenia, ostatecznie obejmą wszystkie pozostałe ludzkie możliwości, czy też ulegną stagnacji, podobnie jak poprzednie technologie.
Przytacza analogię do wczesnej ery komputerowej, kiedy wielu zakładało, że maszyny zdolne do wykonywania skomplikowanych obliczeń matematycznych szybko opanują prostsze zadania, takie jak rozpoznawanie obrazu. Przewidywanie to okazało się błędne. Chociaż współczesne argumenty za wszechstronnością dużych modeli językowych są silniejsze niż w poprzednich epokach, ich ostateczna wystarczalność pozostaje nieudowodniona.
Jeśli duże modele językowe napotykają uporczywe ograniczenia porównywalne z tymi, z którymi borykały się wcześniejsze technologie, Buterin opisuje optymistyczny scenariusz, w którym ludzkie zdolności w zakresie myślenia strategicznego, kreatywności, rozumowania opartego na inteligencji emocjonalnej i innych dziedzin odpornych na przykłady deficja stałaby się głównym celem działalności gospodarczej. W tej wizji powszechna automatyzacja rutynowych zadań generowałaby obfitość w produkcji żywności, mieszkalnictwie i medycynie, przy jednoczesnym zachowaniu rozpoznawalnych ludzkich struktur politycznych i gospodarczych.
Progi AGI i ścieżka integracji człowiek-maszyna
Buterin defines sztuczna inteligencja ogólna jako system wystarczająco zdolny, aby wdrożony w infrastrukturze robotycznej w świecie bez ludzi, mógł samodzielnie utrzymać cywilizację. Twierdzi, że to defiNition ujmuje fundamentalną zmianę od sztucznej inteligencji jako narzędzia do samowystarczalnej siły, zauważając, że taki rozwój sprawiłby, że ludzka dominacja stałaby się kwestią historycznej przypadkowości, a nie wrodzonej biologicznej wyższości. Odróżnia to od sztucznej superinteligencji, sugerując, że okres współpracy człowiek-maszyna może trwać, nawet jeśli indywidualne możliwości maszyn będą się rozwijać.
Ilustruje tę koncepcję historią szachów, gdzie partnerstwa człowiek-maszyna przez lata, po tym jak komputery prześcignęły arcymistrzów, nadal przewyższały same maszyny. Buterin sugeruje, że głęboka integracja między ludźmi a maszynami, w tym interfejsy mózg-komputer oraz systemy zdolne do interpretowania sygnałów świadomych i podświadomych, mogłyby utrzymać znaczenie człowieka poprzez zniesienie binarnego rozróżnienia między poznaniem biologicznym a sztucznym. Jego preferowany długoterminowy cel obejmuje zachowanie globalnego pluralizmu, dobrowolny dostęp do udoskonaleń technologicznych oraz utrzymanie Ziemi jako uregulowanego środowiska dla tych, którzy wybierają tradycyjne życie, a jednocześnie rozszerzone możliwości w kosmosie.
Przyznaje, że ta trajektoria stanowi wąski korytarz pełen ryzyka, w tym możliwości uzyskania decydującej przewagi przez nieograniczoną sztuczną inteligencję, jednostronnej koncentracji władzy przez jedno państwo lub korporację lub technologii integracyjnych, które niszczą istotne cechy ludzkie. Buterin wyraża poparcie dla propozycji spowolnienia i mechanizmów, które umożliwiłyby spowolnienie rozwoju, sugerując, że ekosystem modeli o otwartej wadze mógłby służyć jako forma spowolnienia gospodarczego poprzez zmniejszenie koncentracji nakładów inwestycyjnych w systemach granicznych. Konkluduje, że chociaż nie należy zakładać sprzyjających warunków ekonomicznych i fizycznych, struktury polityczne i motywacyjne oferują realne możliwości wpływania na tempo i kierunek rozwoju sztucznej inteligencji.
Zastrzeżenie
Zgodnie z Zaufaj wytycznym projektu, należy pamiętać, że informacje zawarte na tej stronie nie mają na celu i nie powinny być interpretowane jako porady prawne, podatkowe, inwestycyjne, finansowe lub jakiekolwiek inne formy porad. Ważne jest, aby inwestować tylko tyle, na utratę czego możesz sobie pozwolić, a w przypadku jakichkolwiek wątpliwości zasięgnąć niezależnej porady finansowej. Aby uzyskać więcej informacji, sugerujemy zapoznać się z warunkami oraz stronami pomocy i wsparcia udostępnianymi przez wydawcę lub reklamodawcę. MetaversePost zobowiązuje się do sporządzania dokładnych i bezstronnych raportów, jednakże warunki rynkowe mogą ulec zmianie bez powiadomienia.
O autorze
Alisa, oddana dziennikarka w MPost, specjalizuje się w kryptowalutach, sztucznej inteligencji, inwestycjach i rozległym obszarze Web3. Ze szczególnym uwzględnieniem pojawiających się trendów i technologii zapewnia wszechstronne informacje, aby informować czytelników i angażować ich w stale zmieniający się krajobraz finansów cyfrowych.
Więcej artykułów
Alisa, oddana dziennikarka w MPost, specjalizuje się w kryptowalutach, sztucznej inteligencji, inwestycjach i rozległym obszarze Web3. Ze szczególnym uwzględnieniem pojawiających się trendów i technologii zapewnia wszechstronne informacje, aby informować czytelników i angażować ich w stale zmieniający się krajobraz finansów cyfrowych.
