De Senaatscommissie voor Bankzaken keurt de CLARITY Act goed: Waarom gedecentraliseerde netwerken een eigen juridische categorie verdienen
In het kort
De VS hebben de cryptomarkt tien jaar lang slecht gereguleerd. De CLARITY Act biedt een kader dat eindelijk aansluit bij wat blockchainnetwerken zijn – en wat Amerikaanse innovatie nodig heeft.
Al meer dan een decennium lang reguleren de Verenigde Staten een van de meest baanbrekende financiële technologieën in de geschiedenis met een lappendeken van regels die ontworpen zijn voor een ander tijdperk. Op 14 mei 2026 stemde de Senaatscommissie voor Bankzaken met steun van beide partijen voor de goedkeuring van de Digital Asset Market CLARITY Act – een mijlpaal die volgens Miles Jennings, algemeen raadman bij Andreessen Horowitz (a16z) verdient veel meer aandacht dan het tot nu toe heeft gekregen. In een gedetailleerde analyse betoogt Jennings dat de wet geen geschenk is voor de crypto-industrie, maar een langverwachte erkenning dat het huidige falen van de regelgeving onhoudbaar is – en dat de kosten ervan niet alleen voor rekening van ondernemers komen, maar voor elke Amerikaan die baat kan hebben bij de volgende generatie open digitale infrastructuur.
Een decennium van falende regelgeving - en de gevolgen daarvan
Om te begrijpen waarom duidelijkheid belangrijk is, betoogt Jennings, moet men eerst begrijpen wat het ontbreken van duidelijke regels feitelijk heeft veroorzaakt. Zonder een alomvattend regelgevingskader hebben Amerikaanse instanties moeten improviseren – door te vertrouwen op bestaande wetten die nooit ontworpen waren met blockchainnetwerken in gedachten. Het resultaat is volgens hem een voortdurend veranderend juridisch landschap waarin regels zonder waarschuwing werden gewijzigd, vaak door handhavingsmaatregelen in plaats van door nieuwe regelgeving.
Jennings betoogt dat deze aanpak op alle fronten heeft gefaald. Het heeft consumenten in de steek gelaten, waardoor ze blootgesteld worden aan precies de schade die regelgeving zou moeten voorkomen. Het heeft verantwoordelijke bouwers in de steek gelaten, die voor de onmogelijke keuze stonden om met enorme kosten door juridische onduidelijkheid te navigeren of hun activiteiten naar het buitenland te verplaatsen. En het heeft de Amerikaanse concurrentiepositie geschaad – waardoor de Europese Unie, met haar MiCA-regelgeving, en het Verenigd Koninkrijk de kans kregen om de wereldwijde norm te bepalen voordat de Verenigde Staten actie konden ondernemen.
De schade is reëel, benadrukt Jennings, ook al is die moeilijk te kwantificeren. Hij schetst een scherp hypothetisch scenario: hoe zou de Amerikaanse economie eruitzien als Amazon, Apple, Google en Microsoft waren opgericht in landen die innovatievriendelijker waren? De Amerikaanse technologische dominantie, zo herinnert hij ons, was nooit onvermijdelijk – het was het resultaat van juridische kaders die ondernemers in staat stelden risico's te nemen en te bouwen voor de lange termijn. Blockchainnetwerken verdienen volgens hem dezelfde kans. Het meest verontrustend, in Jennings' ogen, is dat het gebrek aan regelgeving malafide partijen niet buiten de markt heeft gehouden, maar hen juist heeft uitgenodigd, terwijl legitieme ontwikkelaars worden onderworpen aan wat hij "regulering door handhaving" noemt: een proces dat rechtszaken in de plaats stelt van regelgeving en precies het soort innovatie afremt dat het land nodig heeft.
Waarom netwerken anders zijn — en waarom de wet dat moet erkennen
De diepere argumenten voor CLARITY, zoals Jennings ze formuleert, gaan niet alleen over het corrigeren van fouten uit het verleden. Het gaat erom een fundamentele verschuiving te erkennen in wat er nu gebouwd kan worden – en ervoor te zorgen dat de Amerikaanse wetgeving niet actief verhindert dat de beste versie van die toekomst zich ontwikkelt.
Jennings erkent dat de Verenigde Staten al meer dan een eeuw bezig zijn met het ontwikkelen van geavanceerde juridische kaders voor bedrijven. Die kaders werken goed voor waarvoor ze ontworpen zijn: ondernemingen met identificeerbare managers, duidelijke eigendomsstructuren en continue controle. Maar blockchainnetwerken, zo betoogt hij, zijn geen bedrijven. Het zijn fundamenteel andere coördinatiemechanismen – een mechanisme dat de controle verdeelt in plaats van concentreert, werkt met transparante regels in plaats van met discretionaire bevoegdheid van het management, en functioneert als gedeelde infrastructuur in plaats van als eigendom. Wanneer juridische kaders die voor bedrijven zijn ontwikkeld, worden toegepast op netwerken, waarschuwt Jennings, raken die netwerken verstoord: de controle concentreert zich waar die juist verspreid had moeten zijn, tussenpersonen duiken op waar de technologie juist ontworpen was om ze te elimineren, en waarde stroomt naar het centrum in plaats van naar deelnemers aan de randen.
Dit is geen theoretisch probleem, benadrukt Jennings. In de digitale economie strijken bedrijfsnetwerken – betalingssystemen, marktplaatsen, sociale platforms, app stores – een onevenredig groot deel op van de waarde die wordt gecreëerd door de mensen die ervan afhankelijk zijn. Een taxichauffeur verdient slechts een fractie van de ritprijs; een muzikant verdient een schijntje voor zijn eigen werk. Blockchains, zo betoogt hij, bieden een echt alternatief: systemen met transparante regels, gedistribueerde controle en economische modellen die ervoor zorgen dat waarde naar de deelnemers stroomt in plaats van alleen naar tussenpersonen. De CLARITY Act is volgens Jennings ontworpen om dat alternatief juridisch haalbaar te maken – door gebruik te maken van bestaande wetgeving op het gebied van grondstoffen en effecten, de jurisdictiegrens tussen de SEC en de CFTC te verduidelijken en, cruciaal, blockchainnetwerken een legale weg te bieden om te lanceren, kapitaal aan te trekken en te opereren in de Verenigde Staten zonder gedwongen te worden tot bedrijfsstructuren die hun kernwaarde ondermijnen. Dat, benadrukt hij, is geen deregulering. Het is passende regulering – ontworpen voor wat blockchainnetwerken in werkelijkheid zijn.
Waarom dit moment niet verloren mag gaan
De brede steun van beide partijen voor CLARITY — de versie in het Huis van Afgevaardigden werd aangenomen met 294 stemmen voor en 134 tegen, waarvan 78 Democraten voor stemden — weerspiegelt een duidelijke politieke verschuiving, betoogt Jennings. Het gaat niet langer om de vraag of blockchaintechnologie een regelgevend kader verdient. Het gaat erom hoe dat kader eruit moet zien. De belangen reiken volgens hem veel verder dan de crypto-industrie. Naarmate een steeds groter deel van het economische leven wordt bepaald door digitale systemen die worden gevormd door AI en platformmonopolies, wordt de vraag of die infrastructuur open of gesloten, gecentraliseerd of gedistribueerd zal zijn, een van de meest cruciale vragen van het komende decennium. Eerdere platformverschuivingen — pc's, mobiele apparaten, het internet — hebben elk geleid tot enorme machtsconcentraties, waarbij een klein aantal bedrijven technologieën beheert waar miljarden mensen van afhankelijk zijn.
Gedecentraliseerde blockchainnetwerken bieden een andere weg, betoogt Jennings — een infrastructuur die niet gemakkelijk kan worden herschreven, gecensureerd of omgeleid door één enkele partij. Of die weg op grote schaal haalbaar wordt, hangt voor een belangrijk deel af van de vraag of het Amerikaanse rechtssysteem dit ondersteunt of juist uitsluit. De kans, waarschuwt hij, zal niet lang op zich laten wachten.definacht. Andere rechtsgebieden bouwen aan hun eigen kaders. Amerikaanse ondernemers die thuis geen duidelijkheid vinden, zullen die elders vinden – en de kosten daarvan zullen niet alleen door de crypto-industrie, maar door de Verenigde Staten als geheel worden gedragen.
De Senaatscommissie voor Bankzaken heeft haar deel gedaan. De rest van het proces – een stemming in de Senaat, goedkeuring door het Huis van Afgevaardigden en de handtekening van de president – moet nog volgen. Zoals Jennings het stelt, is de prijs van nietsdoen een toekomst waarin Amerikaanse innovatie in een van de belangrijkste technologische verschuivingen van onze tijd elders plaatsvindt, onder de regels van iemand anders, op voorwaarden die de belangen van iemand anders dienen. Dat, concludeert hij, is een toekomst die de Verenigde Staten zich niet kunnen veroorloven.
Disclaimer
In lijn met de Richtlijnen voor vertrouwensprojectenHoud er rekening mee dat de informatie op deze pagina niet bedoeld is en niet mag worden geïnterpreteerd als juridisch, fiscaal, beleggings-, financieel of enige andere vorm van advies. Het is belangrijk om alleen te beleggen wat u zich kunt veroorloven te verliezen en onafhankelijk financieel advies in te winnen als u twijfels heeft. Voor meer informatie raden wij u aan de algemene voorwaarden en de hulp- en ondersteuningspagina's van de uitgever of adverteerder te raadplegen. MetaversePost streeft naar nauwkeurige, onpartijdige berichtgeving, maar de marktomstandigheden kunnen zonder voorafgaande kennisgeving worden gewijzigd.
Over de auteur
Alisa, een toegewijd journalist bij de MPostis gespecialiseerd in crypto, AI, investeringen en het brede domein van Web3. Met een scherp oog voor opkomende trends en technologieën levert ze uitgebreide berichtgeving om lezers te informeren en te betrekken bij het steeds evoluerende landschap van digitale financiën.
Meer artikelen
Alisa, een toegewijd journalist bij de MPostis gespecialiseerd in crypto, AI, investeringen en het brede domein van Web3. Met een scherp oog voor opkomende trends en technologieën levert ze uitgebreide berichtgeving om lezers te informeren en te betrekken bij het steeds evoluerende landschap van digitale financiën.
