'Hoe moeten we dit op de juiste manier opbouwen?' Cregis CEO Shawn Yan over MiCA, institutionele infrastructuur en de bedrijven die de praktische fase winnen.
In het kort
Cregis CEO Shawn Yan over de institutionele impact van MiCA, waarom goed bestuur belangrijker is dan technologie en de toekomst van de infrastructuur voor digitale activa.
Toen de definitieve handhavingsdeadline van MiCA op 1 juli 2026 verstreek, vertelden de cijfers een opvallend verhaal: slechts ongeveer 210 cryptobedrijven van de naar schatting 3,000 die voorheen in de EU actief waren, hadden een volledige vergunning verkregen.
Tegelijkertijd overschreed het handelsvolume van spot crypto-ETF's begin 2026 de grens van 2 biljoen dollar, en uit een onderzoek onder institutionele beleggers eind 2025 bleek dat de meesten verwachten hun blootstelling aan digitale activa binnen drie jaar te verdubbelen. De nalevingsdrempel is aangescherpt. Het kapitaal is er. De vraag die Europese financiële instellingen zich nu dringend stellen, is niet of ze moeten deelnemen, maar wie de operationele infrastructuur zal bouwen die deelname op grote schaal mogelijk maakt.
Dat is precies het probleem Shawn Yan, oprichter en CEO van CregisHet bedrijf heeft de afgelopen negen jaar gewerkt aan het oplossen van dit probleem: het bouwen van de infrastructuur voor bedrijven waarmee banken, brokers en betaalbedrijven digitale activa kunnen verplaatsen en beveiligen zonder telkens het wiel opnieuw te hoeven uitvinden.
Cregis bedient nu meer dan 4,000 klanten in meer dan 50 landen. We spraken met Shawn Yan over wat Europese instellingen willen nu de markt weer meer pragmatisch wordt, en waarom de bedrijven die deze fase winnen zelden het hardst sprinten.
Wat betekende het einde van de overgangsperiode van MiCA op 1 juli vanuit operationeel oogpunt?
Momenten als deze worden van binnenuit anders geïnterpreteerd dan in de media. Voor ons is MiCA een operationele mijlpaal, net zozeer als een juridische. Duidelijkere regels nemen de behoefte aan infrastructuur niet weg, ze maken die alleen maar zichtbaarder. Veel instellingen hebben hun plannen in de ijskast gezet omdat het pad dat voor hen lag onduidelijk aanvoelde.defiEn niemand bouwt serieuze infrastructuur op een instabiele ondergrond.
Als het raamwerk eenmaal vaststaat, stoppen die teams met discussiëren over deelname en stellen ze vragen over beheer, goedkeuringsbevoegdheid en hoe elke transactie wordt geregistreerd en gecontroleerd. Wat er na 1 juli veranderde, was niet dat iedereen ineens de markt wilde betreden. Wat veranderde, was de aard van de gesprekken. Die verschoven van "Moeten we deelnemen?" naar "Hoe moeten we dit goed opzetten?". Voor mij was dat de werkelijke betekenis van de transitie. Het markeerde het punt waarop instellingen digitale activa niet langer als een experiment beschouwden, maar als een operationele capaciteit.
Waar lopen instellingen doorgaans tegenaan met betrekking tot de scheiding van activa en de controleerbaarheid, en hoe pakt Cregis dit aan?
Scheiding en traceerbaarheid zien er op papier netjes uit, maar ze worden een rommel zodra verschillende teams met dezelfde activa werken. In onze ervaring is de technologie zelf meestal niet het moeilijkste onderdeel. De problemen beginnen wanneer financiën, operations, treasury en compliance allemaal verschillende toegang nodig hebben tot één wallet-configuratie die daar nooit voor ontworpen is. Instellingen stuiten op de echte uitdaging wanneer ze goedkeuringen, treasury-transacties en afwikkelingen tussen verschillende teams moeten coördineren. Geld van verschillende bedrijfsonderdelen raakt door elkaar, uitzoeken wat van wie is wordt een kwestie van gissen en iemand verliest wekelijks uren aan het handmatig matchen van transacties.
Dat is precies waar we de meeste tijd met klanten doorbrengen. Hoofd- en subrekeningstructuren houden verschillende bedrijfsonderdelen gescheiden, stortingsadressen kunnen aan individuele gebruikers worden gekoppeld voor automatische afstemming, en op rollen gebaseerde goedkeuringsworkflows zorgen ervoor dat geldstromen volgens beleid verlopen in plaats van naar eigen inzicht. Het doel is niet simpelweg om meer controlemechanismen toe te voegen. Het is om workflows te ontwerpen waarbij de conforme manier ook de gemakkelijkste manier van werken is.
Wat verandert de infrastructuur van MPC-wallets nu eigenlijk aan de manier waarop een instelling risico's beheert en controle over haar bezittingen uitoefent?
MPC zelf is geen nieuwe technologie. Het is een beproefde methode die veelvuldig wordt gebruikt om het beheer van ondertekeningsbevoegdheden te verbeteren. Veel mensen beschrijven het vooral als een beveiligingstechnologie, maar ik denk dat de grootste bijdrage ervan ligt in governance. In plaats van de controle te concentreren in één enkele privésleutel, verdeelt het de ondertekeningsbevoegdheid, zodat niemand zelfstandig activa kan verplaatsen. Dat is een belangrijke verbetering, omdat het een potentieel zwak punt in de bedrijfsvoering elimineert.
Tegelijkertijd is MPC geen wondermiddel voor beveiliging. De algehele beveiliging van een bewaarsysteem hangt nog steeds af van de bredere architectuur: hoe sleutels worden beschermd, hoe goedkeuringen worden beheerd, hoe systemen worden geïsoleerd en hoe operationele risico's worden beheerst. Dat zijn andere vragen dan hoe digitale handtekeningen worden gegenereerd.
Daarom denken we niet dat instellingen kiezen tussen MPC en iets anders. Ze bouwen een operationeel model waarop ze kunnen vertrouwen. Voor veel bedrijven biedt ons op MPC gebaseerde WaaS-platform de juiste balans tussen governance, beveiliging en operationele efficiëntie. Maar organisaties zoals banken, beursgenoteerde bedrijven of instellingen met strengere interne controles hebben vaak een extra governance-laag nodig. Dat is waar Cregis Trust Vault in beeld komt. Het voegt beleidshandhaving, goedkeuringsworkflows en operationele controles toe boven de wallet-laag, waardoor instellingen een raamwerk krijgen dat beter geschikt is voor auditors, toezichthouders en interne risicoteams.
Uiteindelijk is het niet zozeer van belang óf een instelling MPC gebruikt, maar of de gehele bewaararchitectuur aansluit op het niveau van governance en zekerheid dat de organisatie vereist. Verschillende organisaties hebben verschillende behoeften, maar het doel is altijd hetzelfde: niemand mag zelfstandig cliëntactiva verplaatsen, elke handeling moet worden beheerst door beleid en elke beslissing moet volledig traceerbaar zijn.
Het publieke debat richt zich voornamelijk op beurzen, maar valutabrokers en fintechbedrijven in het middensegment ontwikkelen zich sneller onder MiCA. Waar komt dat vandaan?
Beurzen zijn een voor de hand liggend verhaal omdat ze duidelijk crypto-georiënteerd zijn, maar de minder opvallende spelers hebben vaak een andere commerciële reden. Klanten van FX-brokers in het Midden-Oosten, Zuidoost-Azië en Latijns-Amerika verwachten nu standaard stortingen en opnames in stablecoins, omdat deze systemen superieur zijn aan traditioneel bankieren voor grensoverschrijdende transacties. Een overschrijving die twee dagen duurt en een percentage aan commissie kost, is moeilijk te rechtvaardigen wanneer een concurrent in de buurt de transactie binnen enkele minuten afhandelt. Een broker die dit niet kan aanbieden, verliest klanten, dus dit wordt een kwestie van inkomsten lang voordat het een technologische kwestie wordt.
Betaaldienstverleners (PSP's) en fintechbedrijven in het middensegment ervaren een vergelijkbare druk, omdat geldtransacties al centraal staan in hun bedrijfsvoering. Technologie is zelden hun concurrentievoordeel geweest. Waar ze naar op zoek zijn, is een infrastructuur die ze snel kunnen implementeren, kunnen integreren met bestaande processen en die betrouwbaar blijft functioneren naarmate de volumes toenemen.
Wat heeft een forexbroker nodig van een infrastructuurprovider dat een cryptobeurs niet nodig heeft?
Op het eerste gezicht willen ze hetzelfde: snel en veilig cryptovaluta over de grens verplaatsen. Maar in de kern verschillen hun uitgangspunten enorm. Cryptobeurzen ontwikkelen vrijwel alles zelf; de matching engine, de wallet-laag en de stortingssystemen vormen het product. Daarom streven ze naar pure prestaties en diepgaande controle op grote schaal.
Brokers zijn opgegroeid in een tegengestelde traditie, waarbij ze zich richtten op distributie, klantenwerving en risicobeheer, en hun platforms kochten van specialisten. Wat een broker dus nodig heeft, is een infrastructuur die kan worden geïntegreerd in een bestaand CRM-systeem, met ingebouwde orderafstemming en -verificatie, plus een beheersysteem dat kan worden overgedragen aan de financiële en operationele afdeling. Daarom zeg ik vaak: geef een beurs een black box en ze zullen die waarschijnlijk afwijzen. Geef een broker iets dat volledig vanaf nul moet worden opgebouwd, en dat zullen ze waarschijnlijk ook afwijzen. Ze hebben een infrastructuur nodig die krachtig is, maar ook praktisch voor de manier waarop hun organisaties werken.
Heeft u gemeenschappelijke operationele patronen opgemerkt in de manier waarop markten zich ontwikkelen van vroege experimenten naar gestructureerde institutionele implementatie?
In de beginfase kiezen de meeste instellingen voor een zo eenvoudig mogelijke configuratie. Ze koppelen zich aan een externe provider, zorgen dat stortingen en opnames direct mogelijk zijn, en dat is meestal voldoende voor de eerste groeifase. Op dat moment is snelheid belangrijker dan optimalisatie.
Vervolgens neemt het volume toe en duiken er steeds dezelfde drie drukfactoren op. Op percentages gebaseerde kosten worden prominenter, bedrijven voelen zich minder op hun gemak bij het aanhouden van grotere saldi bij derden en klanten die een bijna onmiddellijke afwikkeling verwachten, tolereren minder vertragingen. Dat is meestal het punt waarop het gesprek verschuift van "Hoe krijgen we toegang tot digitale activa?" naar "Hoe kunnen we dit zelf beheren?". We hebben dit patroon in meerdere markten zien herhalen, of het nu in Azië, het Midden-Oosten of, meer recent, in Europa is. Zodra instellingen een bepaalde schaal bereiken, beginnen ze bijna altijd na te denken over het in eigen beheer nemen van meer van de wallet-laag, terwijl ze goedkeuringen, treasury management en operationele controles in eigen beheer nemen. We hebben dit patroon zo vaak gezien dat we meestal aan de hand van de vragen die een klant stelt, kunnen inschatten waar hij zich in zijn groeitraject bevindt.
Waar staat Europa ten opzichte van meer volwassen markten? Wat kan het leren van de manier waarop de invoering elders is verlopen?
Europa loopt qua geavanceerdheid zeker niet achter. Sterker nog, Europese instellingen behoren vaak tot de meest gedisciplineerde als het gaat om bestuur en operationele planning. Het verschil is dat delen van Azië en het Midden-Oosten deze fase eerder zijn ingegaan, waardoor ze meer praktische ervaring hebben opgedaan met het beheren van digitale infrastructuur op grote schaal.
Dat geeft Europa juist een voordeel. Instellingen hoeven niet alle lessen zelf te leren; ze kunnen leren van markten die eerder de overstap hebben gemaakt. De organisaties die de transitie het soepelst doormaken, zijn meestal de organisaties die betalingen, operationele processen, compliance en financiën vanaf het begin afstemmen op een gemeenschappelijk doel, of dat nu het verbeteren van de efficiëntie, het verlagen van de kosten of het verkrijgen van meer operationele controle is.
We hebben gezien dat klanten die overgang zeer succesvol aanpakken wanneer ze het beschouwen als een operationele transformatie in plaats van een technologische implementatie.
Wat heeft negen jaar bouwen te midden van veranderingen in de regelgeving de manier waarop Cregis zijn producten ontwikkelt veranderd?
Negen jaar ervaring heeft ons geleerd sceptisch te staan tegenover productroadmaps die in een vergaderruimte ontstaan in plaats van vanuit echte operationele problemen. Bijna alles wat we hebben ontwikkeld, begon met een uitdaging van een klant, maar het oplossen van een probleem voor één klant betekent niet automatisch dat het een product moet worden.
De grotere vraag die we onszelf stellen, is of dat probleem de richting van de markt weerspiegelt. Als we dezelfde operationele uitdaging zien opduiken bij verschillende soorten instellingen of in verschillende regio's, is dat meestal een teken dat we te maken hebben met een verschuiving in de sector in plaats van een eenmalig verzoek.
Zo is ons platform in de loop der tijd geëvolueerd. De infrastructuur voor wallets kwam eerst. Fondsbeheer volgde, omdat instellingen betere controle over meerdere blockchains nodig hadden, en de bewaarmogelijkheden werden uitgebreid naarmate de governance-vereisten strenger werden. Elke laag is niet gebouwd omdat een klant om een bepaalde functie vroeg, maar omdat we ervan overtuigd waren dat die mogelijkheden uiteindelijk fundamentele infrastructuur voor de sector zouden vormen.
Ik omschrijf het vaak als het volgen van de dynamiek in plaats van simpelweg te reageren op de vraag. Een bank en een broker lijken misschien totaal verschillende bedrijven, maar in wezen lossen ze veel van dezelfde operationele problemen op: veilige vermogensbeheer, betrouwbare geldstromen en transparant bestuur. Onze taak is om die gemeenschappelijke patronen vroegtijdig te herkennen en herbruikbare infrastructuur te bouwen voordat ze standaard worden.
Op de lange termijn zijn de producten die standhouden niet de producten die op individuele klantwensen zijn gebaseerd, maar de producten die voortkomen uit structurele veranderingen in de manier waarop de industrie functioneert.
Wat is de volgende stap in de ontwikkeling van de institutionele infrastructuur voor digitale activa?
Ik denk dat we het stadium voorbij zijn waarin digitale activa als een op zichzelf staand product of kenmerk worden beschouwd. Ze worden steeds meer onderdeel van de financiële infrastructuur waarmee instellingen dagelijks werken.
Zodra stortingen en opnames soepel verlopen, nemen de behoeften in twee richtingen tegelijk toe. De ene is een betere governance – rijkere controlemechanismen, duidelijkere rapportages en monitoring die bestand is tegen toenemende volumes en strengere controles. De andere is een geavanceerdere treasury. Bedrijven houden nu daadwerkelijk digitale activa aan als structureel onderdeel van hun bedrijfsvoering en willen geautomatiseerde overboekingen, inzicht in alle entiteiten en ketens, en slimme afwikkelingsroutes.
Het momentum zit hem in de gebieden die verbonden zijn met echte economische activiteit, omdat die de inefficiënties aanpakken die mensen dagelijks ervaren. Geld stroomt naar wat sneller, veiliger of goedkoper is, net zoals water de gemakkelijkste weg naar beneden zoekt. Het is onze taak om die weg vrij te maken voor obstakels.
Disclaimer
In lijn met de Richtlijnen voor vertrouwensprojectenHoud er rekening mee dat de informatie op deze pagina niet bedoeld is en niet mag worden geïnterpreteerd als juridisch, fiscaal, beleggings-, financieel of enige andere vorm van advies. Het is belangrijk om alleen te beleggen wat u zich kunt veroorloven te verliezen en onafhankelijk financieel advies in te winnen als u twijfels heeft. Voor meer informatie raden wij u aan de algemene voorwaarden en de hulp- en ondersteuningspagina's van de uitgever of adverteerder te raadplegen. MetaversePost streeft naar nauwkeurige, onpartijdige berichtgeving, maar de marktomstandigheden kunnen zonder voorafgaande kennisgeving worden gewijzigd.
Over de auteur
Alisa, een toegewijd journalist bij de MPostis gespecialiseerd in crypto, AI, investeringen en het brede domein van Web3. Met een scherp oog voor opkomende trends en technologieën levert ze uitgebreide berichtgeving om lezers te informeren en te betrekken bij het steeds evoluerende landschap van digitale financiën.
Meer artikelen
Alisa, een toegewijd journalist bij de MPostis gespecialiseerd in crypto, AI, investeringen en het brede domein van Web3. Met een scherp oog voor opkomende trends en technologieën levert ze uitgebreide berichtgeving om lezers te informeren en te betrekken bij het steeds evoluerende landschap van digitale financiën.
